جدید ترین سرگرمی های سارینا بعد از سفر مکه... ( 15 ماهگی)

دختر نازم، در پست های قبلی گفته بودم که خاله زهرا برات یک صندلی کوچک خریده بود که لحظات اول که دیدی نحوه استفاده  اش رو دقیق نمی دونستی ولی کم کم یاد گرفتی !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بله عزیزم، از این صندلی به هیچ عنوان برای نشستن استفاده نمی کنی ولی کلی استفاده های مفیدتر دیگه ای می کنی!!!

با کلی زحمت میری روی صندلی و روش می ایستی و خیلی خوشحالی که تونستی این کار رو بکنی و  با هیجان خودت رو تکون می دی شروع به دست زدن می کنی که این باعث می شه صندلی تکون های زیادی بخوره خدای ناکرده امکان داره زمین بخوری...... به همین خاطر سعی می کنم اطرافت باشم و با صندلی تنهات نگذارم....

برای پایین اومدن هم نمی تونی از حالت ایستاده بنشینی و بیای پایین به همین جهت کمی می نشینی و حالت برعکس از پشت صندلی میای بیرون .....

سایر استفاده هایی که از صندلی می بری: بالا رفتن از صندلی که قدت برسه به کلید پریزها برای روشن و خاموش کردن لامپ ها، برای رسیدن به دستگیره درها، برای اینکه خودت رو توی آئینه ببینی و... 

این روزها سرگرمی دیگه شما مربوط می شه به ماشین شارژی که مامانی منیژه وقتی از مکه اومده بودی زحمت کشیده و برات خریده...

لحظات اول که ماشین رو دیده بودی با ذوق خاصی پشت فرمون ماشین نشسته بودی کلی خوشحال بودی ولی چند روز که جلوی چشمات بود کم کم برات تکراری شد و دوباره به فکر استفاده های جدید از ماشین افتادی مثل: از سر و کول صندلی ماشین بالا رفتن و چند باری هم از کاپوت جلوی ماشین بالا رفتی و خودت رو به پشت فرمون رسوندی و ....

تفریح جدید دخترم مربوط می شه به جوجه هاش که دایی محمد زحمت کشیده و براش آورده، که شب اول با دیدن قفس جوجه ها مثل اینکه تمام دنیا رو بهت داده بودن چرا که خیلی ذوق کرده بودی و دست هر کسی رو که اطرافت بود رو می گرفتی و می بردی کنار قفس و انواع صداها رو برای جوجوها در میاوردی و حتی چند باری کلمه جوجو رو تونستی بگی.... ولی دخترم این جوجه های بیچاره هم همان روزهای اول برات تازگی داشتن و کم کم دیگه هیچ ترسی نداشتی و هر چیزی که گیر میاوردی روی قفس شون می گذاشتی و من و بابایی که دیدیم دیگه داری کم کم از قفس جوجوها بالا می ری، ترجیح دادیم برای اینکه جوجه های بیچاره از دست خانوم جان سالم به در ببرن،  قفس رو در پله ها بگذاریم و خانوم از راه دور برای جوجوهاش ابراز محبت بکنه ...

ولی یک روز درمیان جوجه ها رو داخل حیاط باباجونی شون می بریم و اونها رو داخل باغچه آزاد می کنیم و کمی قفس شون رو تمیز می کنیم که در این فاصله سارینا جونم از راه دور کلی برای جوجوها صدا در میاره ...و البته کلی آب بازی...

هر روز صبح که بلند می شی، هر چه قدر که باهات بازی می کنم یا وسیله بازی میارم، نهایتا پشت سرم راه می افتی و خودت رو به آشپزخانه و پایین گاز می رسونی و خیلی قشنگ جای فندک گاز رو یاد گرفته ای که با انگشتت می زنی یا شعله های گاز رو کم و زیاد می کنی، چند باری که من سرم جایی گرم بود و متوجه خانوم نشدم، یک کمی از غذام سوخت و نهایتا متوجه شدیم که هنر دست سارینا خانوم بوده!!!

یکی از کارها و در واقع فضولی هایی که به سرعت برق و باد انجام می دادی این بود که کاملا راه رسیدن به میز لوازم آرایش رو پیدا کرده بودی و هر موقع که وارد اتاق خواب می شدی خودت رو سریعا به جلوی آیینه می رسوندی و در یک چشم به هم زدن همه وسایل رو به هم می ریختی:

ولی کم کم با موانعی که بابایی سر راهت ایجاد کرد، دیگه نقشه ات برای رسیدن به لوازم آرایش کارایی نداشت. ولی خانوم خانومای ما امیدش رو از دست نمیده و خیلی سریع به بالای تخت می ری و از بالش ها روی تخت بالا می ری و خودت رو به کیف بالای طاقچه می رسونی و بعد از گرفتنش یک مدتی باهاش سرگرمی :

 ( یک زمانی این کیف رو خیلی دوست داشتم و خاطره خوبی برام داشت ولی با حضور سارینا خانوم تصمیم گرفتیم که کاملا قید کیف رو بزنیم و اون خاطره زیبا از این کیف رو فقط در ذهن مون نگه داریم .... مامان جون شوخی کردم، کیف فدای سرت و اگر واقعا وسایلی رو از دستت دور می کنم و ناراحت می شی، فقط و فقط علتش اینه که اون وسیله برای شما خطرناکه و نباید دست بزنی ... از وقتی که پا توی خونه مون گذاشتی و شدی تک دخترمون، تنها چیزی که برامون خیلی اهمیت داره سارینا خانومه نه چیز دیگه ای ... همه چیز فدای سرت.) 

یکی از خطرناک ترین کارهایی که یاد گرفته ای همین بالا رفتن از تخت به شیوه خیلی بد هست. مثل عکس پایین یک مدتی کنار تخت این جوری می ایستی و بعد می ری روی تخت .... خدای نکرده امکان داره از پشت بیافتی.... ایشالاه که به زودی این جور بالا رفتن رو فراموش کنی.

در کل فکر می کنم که کمتر از 10 بار سوار روروئک ات شدی و از همان اول روروئک ات به عنوان دکور در اتاقت بود و  اینکه خانوم از سر و کولش بالا بره.

بعضی مواقع که حوصله داشته باشی طرف روروئک ات هم می ری ولی به سبک خودت!!! جدیدا بعد از سفر مکه که برگشتیم خانوم ما خودش می ره توی روروئک و بعد از چند ثانیه سریع می خواد که بیاد بیرون و بعضی مواقع هم خودش به سختی می تونه  تنهایی بیاد بیرون....

بعضی روزها ، با باباجونی به داخل حیاط می ری که هدف اصلی ات پله بالا و پایین رفتن و فضولی در باغچه و سبزی ها هست که این سرگرمی شما چند ماهی هست که  همچنان به لطف بابا جونی و مامان جونی ادمه داره...

و یه جورایی می خوام اقرار کنم که مواقعی که خیلی با دقت فضولی می کنی خیلی خوردنی می شی، چرا که وقتی داری کار بدی می کنی برات اخم می کنم و متوجه می شی که نباد اون کار رو بکنی که بعد از چند بار صدا کردنت تو هم مثل من یک کمی اخمو و حالت ناراحتی به خودت می گیری و خودت رو لوس می کنی و میای تو بغلم که در اون مواقع طبق معمول یک فشار محکمت می دم و بعد هم یک ماچ آبدار ....( بعضی مواقع هم اخم من کارساز نیست و خانوم همچنان به فضولی شون با تمرکز کامل ادامه می دن!!!!!)

سارینا جوووونم، تو رو با تموم فضولی هات دوست دارم .....